Zbuntowana

Witam

Dzisiaj o Zbuntowanej. 

Druga część Niezgodnej czyli kontynuacja opowieści Tris <patrz poprzedni post>.

Akcja rozpoczyna się po tragicznych zdarzeniach z pierwszej części. Tris, Tobias i kilkoro ich przyjaciół próbują żyć dalej. Jednak świat im tego nie umożliwia. Jest wiele krwawych walk, protestów, a pogoń za ludźmi niezgodnymi, zmienia się w próbę zburzenia frakcji. 

Jak widać zbytnio się nie rozpisałam, bo twierdze że Zbuntowana ma tyle małych, niepasujących do siebie kawałów że to nie miałoby sensu.

I ta właśnie chaotyczność sprawia wrażenie gorszej treści. 

Przerost pomysłów nad treścią (?)

W sumie styl pisania się nie różni się od poprzedniczki i jest interesujący. 

Jednak zbyt nie uporządkowany.

W skrócie:

Jest cisza, potem walka, umierają ludzie, znowu spokój, znowu walka i tak całą książkę. 

W sprawie miłości Tris i Czterego to albo nic nie robią, albo przez kilka stron się całują i piją sobie z dzióbków.

Zachowanie Tris momentami było bardzo głupie. Był pomysł na obalenie czegoś lub kogoś to ona musiała oczywiście ryzykując życie pomóc w <tak naprawdę bezsensownej> akcji. Przy tym okłamując Tobiasa i potem dziwiąc się czemu jej nie ufa.

Po mimo tego wszystkiego Zbuntowaną czyta się dobrze i jako przerywnik pomiędzy Niezgodną, a Wierną jest w miarę okay.

Ocena:

6,5 - 7/10

Bo jednak w miarę ciekawa była i zdecydowanie pokazała styl Veronici.

Okładki:

Polska okładka 

Według mnie jest brzydka

Okładka dużo ładniejsza od polskiej, aczkolwiek nie wiem co płonie po lewej i ma środku 

 To chyba nie jest okładka ale ładne

I śliczny obrazek 

To tyle na dzisiaj. Wierna ukaże się niedługo

Pozdrawiam 

~madziulag